บทที่ 189: ตัวเลขที่คุ้นเคยที่สุด

บาร์เทนเดอร์ยืนเก้ๆ กังๆ อยู่ตรงนั้น ทำอะไรไม่ถูกไปชั่วขณะ

ชาร์ลส์ทิ้งตัวพิงพนักเก้าอี้ กระแทกโทรศัพท์ลงบนเคาน์เตอร์บาร์ นัยน์ตาที่เหม่อลอยจ้องเขม็งไปที่บาร์เทนเดอร์ "นาย... ช่วยโทรศัพท์ให้ฉันที บอกเธอว่า... ชาร์ลส์กำลังจะตาย ถ้าเธอไม่มา... เขาจะได้ตายอยู่ที่นี่คืนนี้จริงๆ"

บาร์เทนเดอร์เบิกตากว้าง...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ